top of page

Loonsopslag of een betere auto, het is niet meer dan uitstel van executie

In deze column zetten we regelmatig een startende leidinggevende in the picture. De leiders van morgen - die vandaag al fantastisch bezig zijn! Waarom? Bijna dagelijks kom ik in contact met jonge leidinggevenden en ook bijna dagelijks sta ik versteld van hun capaciteiten als people manager. Deze jonge leidinggevenden kunnen een inspiratiebron zijn voor anderen. En dat zonder proven track record van jàààren, maar wel met herkenbare uitdagingen, missies, dromen en ideëen van succes. Perfectie bestaat niet en zal je hier dus ook niet vinden. Inspiratie en echtheid hopelijk des te meer. Enjoy reading!



Leen Geebelen is goudsmid van opleiding, plant haar eigen avocado’s en is lichtjes verslaafd aan persoonlijke ontwikkeling. Daarnaast staat ze sinds enkele jaren alleen aan het hoofd van het Limburgse familiebedrijf Gia Systems. Daar doet ze elke dag haar best om een voorbeeld te zijn voor haar 15 collega’s.

Door zich kwetsbaar op te stellen, aandacht te geven aan de mens achter de werknemer en emoties openlijk een plek te durven geven.





De zaak is de laatste jaren door enkele grote veranderingen gegaan, inclusief verschuiving in het management. Leen vertelde dat de stijl waarmee zij nu leidinggeeft mijlenver af ligt van die van de vorige COO. Het team heeft een evolutie doorgemaakt, namelijk, voorheen was het vooral een micro-managen en tegenwoordig is het een handelen vanuit openheid en vertrouwen.


Van micro-managen naar vertrouwen

Wat het effect daarvan is geweest? “Ik heb een heel ander bedrijf in de plaats gekregen.”, zegt Leen “Er is een enorm ondernemerschap ontstaan: mensen komen proactief met ideeën, zien opportuniteiten en nemen meer actie. Ik probeer dat nog verder te stimuleren door de creativiteit ook terug bij hen te leggen wanneer ze naar mij komen met een probleem. Soms is hun eerste reactie dan “maar ik ken er niets van” en dan moedig ik hen aan toch te proberen. Vaak door er in het team over te brainstormen, maar soms ook door hen te stimuleren even rust te nemen, zodat ze er later met een frisse blik opnieuw naar kunnen kijken.”.


Wat Leen hierbij ook helpt is het feit dat ze door actief bezig te zijn met persoonlijke ontwikkeling heel goed weet wat ze kan of niet kan. Daardoor durft ze ook veel meer en sneller beroep te doen op haar team en hen aan de hand van vragen zélf tot oplossing te laten komen.


En dat is meteen één van Leen’s sterktes. Vaak merken we echter dat leidinggevenden of zaakvoerders het gevoel hebben dat ze zelf met alle oplossingen moeten komen, wanneer zich een probleem voordoet. Terwijl je net een team hebt zodàt je niet meer alles zelf zou moeten doen of weten. Daarnaast creëer je zoveel meer ownership door je team mee te betrekken in het vinden van oplossingen.


Niet alles is te meten in geld.

“Soms zitten we in een meeting en begin ik te tellen: we zitten met een fortuin aan de tafel. Ik betrap me er dan op dat ik soms even denk: “Dit kost me handenvol geld”, maar de binding die tijdens die meetings wordt gecreëerd is onbetaalbaar. ik besef meer en meer dat een meeting moet opbrengen, maar dat dat niet altijd in geld uit te drukken is.


Sommige meetings kosten handenvol geld, maar de binding die tijdens meetings gecreëerd wordt is onbetaalbaar.

“Ik ben ervan overtuigd dat door in te zetten op die binding, mensen ook zo lang en graag hier blijven werken. De helft van mijn team is namelijk al langer dan 10 jaar in dienst."


De sleutel tot blijvend engagement

Wat er nog heeft bijgedragen aan de blijvende motivatie van hun medewerkers? “Natuurlijk spelen ook bepaalde basisfactoren een rol, zoals een goede verloning en een goede afstand werk tot thuis. Daarnaast zit het hem vooral in de kleine dingen die ik doe.”, vertelt Leen.

“Ik vind het enorm belangrijk om oprecht dankbaarheid te tonen, voor zowel de kleine als grote verwezenlijkingen. Mensen voelen het verschil of je iets doet omdat het hoort of omdat je het echt meent. Verder deelt iedereen altijd mee in ons succes. In 2022 hebben we bijvoorbeeld onze beste omzet ooit gedraaid en dan werd het volledige team daar mee voor beloond.”

Mensen voelen het verschil of je iets doet omdat het hoort of omdat je het echt meent.

Daarnaast blijft Leen als leidinggevende onderzoeken wat haar team belangrijk vindt. “Zo vindt iemand uit ons team cijfers heel belangrijk, hij heeft daar graag een zicht op. Dan probeer ik dat ook te geven: bijvoorbeeld hoeveel marge er is of hoe hij persoonlijk bijdraagt aan onze resultaten. En ik maak tijd om die prestaties te bespreken - en te vieren!

Tot slot draagt ongetwijfeld ook de hele cultuur bij aan de hoge loyaliteit en engagement. Uit Leen haar verhaal kan je alleen maar merken dat die doordrenkt is van vertrouwen, dankbaarheid en veiligheid, zodat mensen zichzelf kunnen zijn.



Grootste fuck-up

Eén van Leen’s grootste fuck-ups stemt af uit de corona-periode. “Uit het niets moest ik heel snel leren vrijheid geven - door het thuiswerk - en leren omgaan met heel veel onbekende factoren. Door al die veranderingen en mismatch in verwachtingen, is er op een bepaald moment - in volle stress - beslist om één van de sales medewerkers te ontslaan. Tijdens de opzegperiode heeft die persoon Leen en vele anderen verrast. “Hij heeft zich nog zó hard gesmeten, zonder dat we dat gevraagd hadden. Ik voelde in alles dat hij niet weg wilde en ik daar een fout had gemaakt. Uiteindelijk heb ik ingezien en openlijk toegegeven dat ik me vergist heb. Intussen is die persoon opnieuw aan de slag en is hij mijn top salesman! Durf dus altijd je fouten toegeven.”.


Mooie tip van Leen, want heel vaak zit ons ego daar in de weg. Terugkomen op beslissingen die we hebben gemaakt als bedrijfsleider en toegeven dat we fout zaten… Het is niet simpel, want “wat gaan mensen wel niet denken”. Aan het einde van de rit is het het 100% waard om het toch te doen.


Afscheid nemen

Ondanks de hoge retentie, heeft ook Leen al anderen zien gaan.

“Soms ben ik daar kwaad om geweest, maar als de motivatie er niet meer is, is het beste wat je kan doen de mensen loslaten. Als ik nadien zie hoe met hoeveel enthousiasme en energie nieuwe werknemers aan de slag gaan, dat besef ik dat het zo had moeten zijn.”


“Iemand die niet gemotiveerd is, kan je nog even een beter gevoel geven door een loonsopslag of andere auto, maar dat is uitstel van executie. Als mensen de verbondenheid niet meer voelen, zijn ze dat 6 maanden later alweer vergeten. Het enige wat je kan doen als mensen de beslissing nemen om weg te gaan, is zorgen voor een goeie exit.”, geeft Leen nog als laatste advies mee. “Je kan kwaad en lastig zijn, maar dankbaarheid tonen en succes wensen is zo belangrijk. Het blijven ambassadeurs van je bedrijf.”


Commentaires


bottom of page